Over mij

Michael Graste – 1987′

Als kijker maak je altijd een connectie met wat je ziet op mijn geschoten beelden. Wat je ziet is logisch en nooit vervreemdend. Ik heb een voorliefde voor werken bij daglicht, natuurlijk licht. Daglicht brengt het dichtbij, het voelt alsof je er ook echt bij bent en dan benadert het beeld de realiteit zo dicht mogelijk. En als er geen daglicht is, dan moeten en kunnen studio lampen dat bijna evenaren. Je herkent mijn werk vaak aan de ultieme combinatie van daglicht met flits. Dit geldt zowel in mijn kleur- als zwartwit werk. Zowel in donkere locaties als op een zonovergoten strand.

In mijn beelden voel je de lijn, de verbinding die er tussen mij en de gefotografeerde ontstond tijdens het werk. Het is een bepaalde mate van intimiteit waarnaar je verlangt als je het ziet. Je herkent mijn intuïtie en zintuigelijkheid die zoveel beter is ontwikkeld, wellicht omdat ik jarenlang slechthorend door het leven ging.

Echtheid en verlangen zijn onlosmakelijk verbonden met mijn werk. Er wordt aan geen foto zo gesleuteld dat het geen recht meer doet aan de realiteit, aan de persoon, aan de situatie. Ook niet in het geval van Kate Moss, die ik ook al eens voor de lens had. Mijn werk heeft een positieve handtekening, met schoonheid als onderligger. Mijn veelzijdigheid zorgt ervoor dat ik tegenwoordig in zeer uiteenlopende omgevingen aan het werk ben. Het is nog even de vraag welke opdrachtgever mijn fotodroom zal laten uitkomen: een jonge vrouw in een rode jurk op een olifant fotograferen in de woestijn van Afrika. Tot die tijd zie ik licht in het donker. En kijk ik op mijn geheel eigen wijze door de lens. En vertelt mijn lens hét verhaal.

Portret Michael Graste tijdens Fashion shoot Amsterdam
Menu